Strona główna » Rasy kotów » Kot norweski leśny

Kot norweski leśny

Kot norweski leśny

Kot norweski leśny jest rasy naturalnej, ukształtowanej wyłącznie przez działanie doboru naturalnego. Do dziś nieudomowione koty tej rasy żyją w dziczy norweskich lasów, radząc sobie doskonale bez ingerencji człowieka. Jak większość pierwotnych ras, norweskie koty leśne są rezultatem naturalnej izolacji geograficznej – w tym przypadku na półwyspie skandynawskim.

Historia rasy

Tajemnicza przeszłość kotów norweskich leśnych ukrywa się w skandynawskich legendach. Duże koty często występują w tych opowieściach. Nordycka mitologia głosi, że dwa z nich ciągnęły powóz bogini miłości, Frei. Za to sam Thor (bóg burzy, piorunów, sił witalnych i rolnictwa) miał trudności z podniesieniem ogromnego leśnego kota, który później okazał się być potworem – Wielkim Wężem Midgaru.

Norweski kot leśny, znany również jako Norsk skogkatt, był bohaterem wielu baśni i opowieści dla dzieci, gdzie odgrywał rolę czarodziejskiego i pozytywnego bohatera. W 1912 roku książka Gabriella Scotta opisująca kota o imieniu Solvfaks sprawiła, że stał się on ulubieńcem małych Norwegów. To właśnie dlatego ten naród obdarzył koty norweskie leśne szczególnym szacunkiem – w latach 70. XX wieku król Norwegii, Olaf V, nadał im tytuł narodowego kota.

Chociaż koty norweskie leśne często są mylone z kotami syberyjskimi i maine coonami, podobieństwo wynika raczej z przypuszczenia niż z rzeczywistości. Po prostu warunki klimatyczne na Syberii, w Kanadzie oraz Norwegii ukształtowały podobne cechy tych ras.

Koty norweskie leśne podróżowały z wikingami, którzy chętnie zabierali je na swoje statki jako skutecznych łowców myszy, chroniących zapasy żywności. W społeczności Wikingów kot norweski leśny był uważany za symbol szczęścia i często był dawanym w prezencie pannie młodej w dniu jej ślubu, symbolizując tym samym nową drogę życia.

Charakter tych kotów zaczął ulegać zmianie w XIX wieku, głównie ze względu na krzyżowanie z krótkowłosymi kotami domowymi. W latach 30. pojawił się pomysł na przywrócenie rasy do jej pierwotnej postaci poprzez udomowienie dzikich leśnych kotów. Planom hodowlanym przerwała druga wojna światowa, a oficjalne uznane rasy kot norweski leśny miało miejsce dopiero w latach 70. Norweski Związek Felinologiczny uznał rasę w 1972 roku, a międzynarodowa FIFe w 1977 roku. Pierwszy kot norweski pojawił się w Polsce w 1990 roku.

Rysy charakterystyczne wyglądu kota norweskiego leśnego

  • Długi kołnierz futra
  • Częste występowanie kępek włosów na uszach, nadając im wygląd podobny do rysiowych czubków
  • Głowa o trójkątnym kształcie
  • Długi ogon obrosły bujnym futrem
  • Bogata paleta kolorów sierści, obejmująca różnorodne odcienie, z wyjątkiem liliowego, czekoladowego, cynamonowego i płowego.

Kot norweski leśny – charakter i osobowość

Norweskie koty leśne wyróżniają się kilkoma charakterystycznymi cechami wśród innych ras. Są zazwyczaj zrównoważone i pewne siebie. Bez trudu znoszą podróże, co nie jest typowe dla większości kotów. Choć początkowo zachowują dystans wobec obcych, są przyjaźnie nastawione do ludzi. Mogą być doskonałymi towarzyszami dzieci, ale ich chęć do zabawy i przytulania zależy od ich aktualnego nastroju, a gdy potrzebują spokoju, znikają na czas własnych zajęć, nie reagując agresywnie.

Koty norweskie kochają swoją rodzinę i są do niej mocno przywiązane. Jednak nie są cieniem swojego właściciela i potrafią zachować niezależność, choć potrafią wyrażać swoje uczucia w sposób wyrazisty.

Mimo swego majestatycznego, nieco dzikiego wyglądu, kot norweski leśny ukrywa w sobie prawdziwie urocze serce, kochające wygodę. Jest ciekawski i chętnie angażuje się w życie rodziny, stanowiąc optymalnego towarzysza dla dzieci, które nauczy, choć bardzo delikatnie, szacunku. Wykazuje się ogromną cierpliwością i doskonale odnajduje się zarówno w mieszkaniu wyłącznie z ludźmi, jak i w towarzystwie innych zwierząt. Szczególnie dobrze dogaduje się z psami.

Jednakże lepiej unikać zostawiania go sam na sam z kanarkiem, myszką czy chomikiem, gdyż jego łowiecki instynkt może przysporzyć nieprzyjemnych niespodzianek. Koty te są niezwykle inteligentne, zabawne i zazwyczaj ciche, wypowiadając się tylko wtedy, gdy mają coś ważnego do przekazania. Oczywiście, spotyka się także bardziej gadatliwe osobniki, jednakże są one rzadkością.

Zdrowie i długość życia kota norweskiego leśnego

Dzięki temu, że koty norweskie leśne wyewoluowały za pomocą naturalnej selekcji, są bardziej wytrzymałe i odporne. Niemniej jednak, istnieją pewne choroby, do których ta rasa może być predysponowana, są to:

  • Kardiomiopatia przerostowa (HCM): To choroba serca, charakteryzująca się nieprawidłowym przerostem lewej komory serca. Badanie ultrasonograficzne serca jest kluczowe dla wczesnego wykrycia choroby i eliminacji dotkniętych osobników z hodowli. Chociaż HCM jest nieuleczalna, diagnoza umożliwia wdrożenie terapii poprawiającej jakość życia kota i wydłużającej je.
  • Glikogenoza typu IV (GSD4): Jest to dziedziczna choroba recesywna, która często jest diagnozowana stosunkowo późno. Koty noszące gen choroby od jednego z rodziców uchodzą za nosicieli i mogą ją przekazać potomstwu. Jednak przy obu genach odziedziczonych od rodziców, kot zapada na ciężką chorobę, która prowadzi do niewydolności wielonarządowej i krótkiego życia.
  • Niedobór kinazy pirogronianowej (PK): To choroba związana z enzymem niezbędnym do metabolizmu czerwonych krwinek, prowadząca do anemii. Zwierzęta dotknięte tą przypadłością są wykluczane z hodowli, ponieważ choroba jest nieuleczalna.

Mimo wymienionych chorób genetycznych, koty norweskie leśne są zazwyczaj zdrowe. Przeciętnie żyją od 12 do 16 lat. Jednak przy właściwej opiece, zdrowym trybie życia i regularnych wizytach u weterynarza, niektóre osobniki tej rasy mogą nawet dożyć 18 lat.

Życie z kotem norweskim leśnym

Kot norweski leśny łatwo nauczy się chodzić na smyczy. Przywiązuje się bardziej do swoich właścicieli niż do konkretnego miejsca. Dzięki temu podróżowanie z nim nie sprawia większych kłopotów, a dla wielu z nich stanowi nową, ekscytującą przygodę. Dodatkowo koty norweskie leśne nie obawiają się wody. Może to być zaskakujące dla niektórych, widząc „norwega” skaczącego do wanny lub wchodzącego pod prysznic razem z właścicielem.

Warto również wspomnieć, że koty te uwielbiają wspinaczki, dlatego warto zapewnić im odpowiednią zabawę i komfort, instalując wysoki drapak lub półki na ścianie, które staną się dla nich wielką atrakcją. W skrócie, kot norweski leśny to idealny przyjaciel człowieka, który potrafi dostosować się do praktycznie każdych warunków otoczenia.

Kot norweski leśny – dla kogo?

Te wyjątkowe koty łatwo dostosowują się do różnych warunków życia. Mogą czuć się dobrze zarówno w mieszkaniu, jak i w domu z ogrodem. Bez względu na miejsce zamieszkania, lubią się wspinać, dlatego też należy wyposażyć się w drapaki i półki. Kot norweski bez odpowiednich miejsc do zabawy może samodzielnie stworzyć sobie punkt obserwacyjny na wysokim meblu, co jednak może skutkować niekorzystnym wpływem na wygląd mebli.

Koty norweskie będą odpowiednie dla singli, rodzin i osób starszych – są one zazwyczaj zrównoważone emocjonalnie i łatwo się adaptują. Mogą dobrze dogadywać się z innymi kotami i psami, ale nie zaleca się ich dla osób posiadających małe zwierzęta domowe.

Pielęgnacja tej rasy nie jest skomplikowana, a na co dzień kot norweski nie gubi sierści więcej niż inne rasy. Jednakże w okresach linienia, które występują dwa razy do roku, może być to wyjątkowo uciążliwe. Dlatego kot ten jest odpowiedni dla osób, które akceptują potrzebę częstszego sprzątania i czesania w czasie linienia. Zobacz artykuł: Linienie kota – top 3 gadżety na sierść w domu.

Kot norweski a dzieci

Chociaż zawsze dorosła osoba ponosi odpowiedzialność za opiekę nad zwierzęciem, kot norweski może okazać się świetnym wyborem na rodzinnego pupila dla rodzin z dziećmi.

Należy oczywiście nauczyć dzieci zasad bezpiecznej zabawy z kotem, ale warto zauważyć, że norweski kot jest zazwyczaj większy od innych ras, co sprawia, że trudniej jest mu zrobić krzywdę. W stosunku do dzieci kot norweski leśny jest zazwyczaj przyjazny i chętny do zabawy – jednak, kiedy uzna, że czas na odpoczynek, po prostu oddala się, jak to ma w zwyczaju każdy kot.

Pielęgnacja rasy kotów norweskich leśnych

Mimo, że kot norweski leśny ma półdługą sierść, utrzymanie jej w dobrym stanie jest stosunkowo proste. Właściwie odżywiony kot tej rasy potrafi sam zadbać o swój wygląd. Ważne jest, aby zapewnić mu odpowiednio zbilansowaną dietę, ponieważ nieprawidłowe odżywianie może prowadzić do kołtunienia się sierści. Zobacz artykuł Jak się pozbyć sierści kota w domu.

Aby zachować piękny wygląd naszego norweskiego leśnego, zaleca się regularne przeczesywanie jego futra raz w tygodniu za pomocą szczotki lub grzebienia z obrotowymi zębami, co minimalizuje ryzyko wyrwania włosów.

W okresie linienia, czyli wczesną wiosną, kiedy kot zaczyna gubić swoje zimowe futro, warto zwiększyć częstotliwość zabiegów pielęgnacyjnych, aby zapobiec plątaniu się sierści. Nawet w okresie letnim, kiedy kot traci większość podszerstka, może pojawić się kilka kołtunów, które należy delikatnie rozplątywać palcami.

Kot norweski leśny – wady i zalety

Wady:

  • Istnieje ryzyko wrodzonych wad genetycznych, takich jak choroba Andersena.
  • Ma skłonność do wspinaczki, co może prowadzić do uszkodzeń mebli w przypadku braku odpowiednio wysokiego drapaka.
  • Potrzebuje czasu na zaufanie nowym osobom i zwierzętom, co może sprawić, że będzie nieufny.
  • Nie jest zbytnio przytulaśny i preferuje pieszczoty w umiarkowanych ilościach.
  • Ze względu na ciekawość może eksplorować przestrzeń w domu dość intensywnie.

Zalety:

  • Szybko przystosowuje się do zmieniających się warunków, w tym klimatycznych.
  • Więź kota norweskiego leśnego koncentruje się przede wszystkim na ludziach, a nie na konkretnym miejscu.
  • Są inteligentne, chętnie uczą się nowych rzeczy.
  • Charakteryzują się łagodnym i stabilnym usposobieniem.
  • Zazwyczaj nie wykazuje agresji, chyba że zostanie nadmiernie obsypany czułością.
  • Jest towarzyski i łatwo dogaduje się z innymi zwierzętami domowymi, w tym psami i innymi kotami.
  • Doskonale nadają się na towarzyszy dla dzieci, ponieważ nie wykazują agresji.

Koty norweskie leśne w Polsce

W Polsce po raz pierwszy pojawili się przedstawiciele rasy kotów norweskich leśnych w 1990 roku. Był to kocur Satyr’s Bernkassel oraz kotka Julia af Skogasen. Kolejne norweskie koty, Bergansius Sardanas z Holandii w 1996 roku oraz Golden Delicious Felis Jubatus przywiezione przez Annę Czerwińską w 1997 roku, także trafiły do Polski. Obecnie kot norweski leśny cieszy się stosunkowo dużą popularnością w naszym kraju.

Ciekawostki o rasie kotów norweskich leśnych

  • Koty norweskie leśne mają zdolność do wspinania się po stromych skałach, a nawet schodzenia z drzewa głową w dół, zachowując przy tym gracje i elegancję, dzięki swoim mocnym, haczykowatym pazurkom.
  • Samce rasy kot norweski leśny mają znacznie większe głowy od samic. Rosną długo, osiągając pełny rozmiar nawet do 3. roku życia.
  • Włosy okrywowe u norweskich kotów pojawiają się dopiero około 6. miesiąca życia, wcześniej mają jedynie gęsty podszerstek. Ich futro jest zarówno wodoodporne, jak i mrozoodporne. Wytrzymują temperaturę nawet 30 stopni poniżej zera.
  • Koty norweskie leśne linieją na wiosnę i przed zimą, z wyjątkiem ogona, który pozostaje okazały przez cały rok.
  • W Norwegii, kot norweski leśny jest dumnie uznawany za narodową rasę kota. Jego lokalna nazwa, Norsk Skogkatt, dosłownie oznacza „kota z północnych lasów”.
  • Dopiero w latach 70-tych XX wieku król Norwegii, Olaf, nadał kotu norweskiemu leśnemu tytuł narodowego kota Norwegii, czyniąc go popularnym nie tylko w Skandynawii, ale także na całym świecie.

Podsumowując, kot norweski leśny z swoim uroczo milusińskim wyglądzie i pełnym instynktem do zabawy, stanowi doskonałego towarzysza dla całej rodziny. Jako rasa pierwotna, cechuje go wyjątkowa wytrzymałość, a przypadłości dziedziczne, które często dotykają inne rasy, występują u niego niezwykle rzadko. Jeśli rozważasz przyjęcie kotka tej rasy do swojego domu, warto poszukać renomowanych hodowców, którzy zapewnią informacje o rodzicach, dotychczasowej diecie kociąt oraz o ich stanie zdrowia. Nie zapominaj jednak, że w schroniskach lub fundacjach ochrony zwierząt również możesz znaleźć koty norweskie leśne szukające kochającego domu.

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *